Θα σε έπαιρνα ένα βράδυ τάχα μου πως πεινάω. Θα οδηγούσες μέχρι εδώ και τελικά θα καταλήγαμε να γυρνάμε μαζί στην πόλη. Θα είχα τα γνωστά μούτρα αλλά τελικά θα σου τα έλεγα όλα χαρτί και καλαμάρι. Πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις και πως δεν μου αρέσει καθόλου. Πόσα προβλήματα είχα τότε που δεν σου είχα πει, γιατί πίστευα πως δεν σε νοιάζει. Σαν πεισματάρικο παιδί. Όλα άλλαζαν όσο εσύ δεν…

based on true story Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018Το σκέφτηκα, το μοιράστηκα, το υλοποιήσαμε μαζί με τους πιο καταπληκτικούς ανθρώπους, τους φίλους μου.
Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2019Γ. Το αγαπημένο μου βιβλίο! Πω πω Δημοτικό ήμουν… Οι Δίδυμες Ο’ Σάλιβαν! Θα στο χαρίσω, να το διαβάσεις!
Τ. Εγώ θέλω να είναι ιστορία ή να γράφει για τον φεμινισμό.
Ν. Άντε ρε σκατό, αφού δεν ξέρεις καν τι σημαίνει…

Οι φίλες μου, αυτές οι περίεργες.
Οι φίλες μου δεν στήνονται σε όλες τις φωτογραφίες. Δεν ποζάρουν με τα ποτήρια γεμάτα. Βιάζονται να γευτούν το κρασί, όπως βιάζονται κάθε χρόνο να έρθει το καλοκαίρι, μόνο και μόνο για τις βόλτες στον ήλιο και τους χορούς στα πανηγύρια. Κανονίζουν Κυριακάτικη εκδρομή και χάνονται στο δρόμο. Συναντιούνται για popcorn και ταινία, αλλά τελικά παραγγέλνουν σουβλάκια…
«Α̶υ̶τ̶ή̶ την Κυριακή την θυμάμαι… Μ̶ι̶α̶ και δυό σκέφτηκα “τι ωραία να έχεις φίλους” θαρρείς; Τ̶ό̶τ̶ε̶ δεν ξέραμε. Λέγαμε ωραία που είναι η Κ̶υ̶ρ̶ι̶α̶κ̶ή̶ μα τα κάναμε όλα ίδια … »Σταμάτησε. Έκλεισε τα μάτια. Άρχισε να παίζει σαν γρήγορη κασέτα το τότε τους.
Δεν θυμόταν και πολλά. Η καλή μνήμη άλλωστε δεν ήταν το φόρτε της. Γ̶έ̶λ̶α̶σ̶ε̶. Πάμε πάλι. « … Τότε δεν ξέραμε. Τώρα τις κοιτάζουμε με λαχτάρα, τις αγγίζουμε ευλαβικά, τις φυλακίζουμε με έρωτα. »